خونِ هر آن غزل که نگفتم به پایِ توست

 

این جا برایِ از تو نوشتن هوا کم است

دنیا برایِ از تو نوشتن مرا کم است !

 

اکسیرِ من! نه این که مرا شعرِ تازه نیست

من از تو می‌نویسم و این کیمیا کم است

 

سرشارم از خیال ولی این کفاف نیست

در شعرِ من حقیقتِ یک ماجرا کم است   

 

تا این غزل شبیهِ غزل هایِ من شود

چیزی شبیهِ عطرِ حضورِ شما کم است

 

گاهی تورا کنار خود احساس می‌کنم

اما چقدر دل خوشی‌یِ خواب‌ها کم است

 

خونِ هر آن غزل که نگفتم به پایِ توست

آیا هنوز آمدنت را بها کم است !

 

                                                                           "محمدعلی بهمنی"

 

/ 0 نظر / 16 بازدید